«Ачалăх асрах-ха...»

Пĕрремĕш вĕрентекенĕме — ЧР тава тивĕçлĕ учительницине А.В.Александровăна.

Ачалăх асрах-ха. Сăмса нăш туртатпăр.

Палчас пирринчен кĕпе-йĕм те тата —

Салтак уринчеччĕ ун чух мĕнпур атă,

Пур тăлăх-туратшăн телей — çăпата...

Вăл вăхăт та иртрĕ. Эпир пысăкланнă.

Кам ӳснĕ, кам ӳкнĕ, кам тӳснĕ тип-шар.

Нуша пур чухне ачалăхри майлăн,

Пулсамăр, ăсчахăм, каллех юнашар.

Аннеçем-çĕршывăм тесе кĕл тăватăп,

Пĕкетĕп пуçа пилĕк айĕн авса.

Сире эп Турамăш пек аслă куратăп,

Саватăп сире çурхи кун пек таса!

1959, кăрлач, 31.

Анат-Кĕнер.

Çĕнĕ комментари хуш