Лирик тата кирĕк

Пĕр сăвăç кăкăрне çапатчĕ:

— Эпĕ — лирик!

Ман çепĕç чĕлхере нихçан та пулмĕ кирĕк.

Çакна илтсен хăр-хар! сас пачĕ те çывхарчĕ

пĕр критик ун патне. Мулкач пекех леш тарчĕ.

Çырулăх хирĕнче çӳрет халь çăткăн кашкăр,

çыравçăсен çемйи çухалчĕ чăштăр-чаштăр.

— Мĕн кирлĕ-ши ăна?

Хăшсем калаççĕ:

— Сурăх!

Ăна, какай пулсан, тата мĕн кирлĕ урăх?

— Тăван çырулăха хаклать вăл хырăмпа çеç, —

тесе халь авторсем унта-кунта чупаççĕ.

Чĕнет инçе-инçе пире тăван çырулăх,

пĕрех, çунатсăр ăс, ун тĕнчине ан çулăх.

Çырулăх ачисем çĕн сукмаксем хываççĕ,

чĕлхемĕр илемне хастар йышпа упраççĕ.

Çĕнĕ комментари хуш